Een moestuin wild, verwilderd of keurig in orde.

Het tuinseizoen is in volle gang! De vroege aardappelen worden eerstdaags gerooid, uien, erwten, tuinbonen en meerdere gewassen groeien gestaag door. In de kassen staan o.a. de tomaten en paprikaplanten en iedere tuinder werkt om een mooie oogst te krijgen.

Maar het gaat niet altijd zoals er gepland is en men graag zou willen. Ik zie het om me heen gebeuren: mensen worden ziek of familieleden vragen zorg en aandacht en dat betekent dat er geen tijd is of minder energie om in je stukje land te steken. Persoonlijk is mij dit in het voorjaar ook overkomen. Tijdens een wandeling op Kreta ben i20190607_100711[1]k gevallen en eenmaal thuis bleek dat ik een veel ernstigere blessure heb dan ik aanvankelijk dacht. Concreet betekent het voor het werken in mijn moestuin, dat ik voor het zware werk hulp moet inschakelen en de andere werkzaamheden gedoseerd kan doen.

Vakantie, lekker er even ertussenuit…… Voordat ik vertrok gewerkt als een paard om de boel klaar te krijgen. Terugkomen in een wildernis! En dan gehandicapt zijn. De natuur gaat zijn gang en laat zich niet leiden, die gaat door.

Kijk om je heen. Het is op het hele complex te zien en zeker waar leden niet regelmatig de verwildering te lijf gaan. De vergrassing is een plaag. Een nieuw stuk land ontginnen, kost je uren en uren, dagen, maanden en net als je denkt dat je boel onder controle hebt, dan heb je snel in de gaten dat onkruid niet vergaat.

20190607_100637[1]Toch zie ik op mijn stukje land iets gebeuren. Ik ben nu anderhalf jaar bezig. De wilde planten komen op. Natuurlijk verschijnen ze ook op de plaatsen die ik voor gewassen had bedacht. Maar omdat ik lange tijd werkzaam ben geweest in de natuureducatie, kijk ik ook met het oog van een natuurgids. En dan neem ik positieve dingen waar, omdat er een diversiteit aan wilde planten zich in mijn stuk land heeft genesteld. Het wordt een wilde plantentuin. Verscheidenheid genoeg: Juffertje in het groen, Papaver, Camille, Rood Guichelheil, Raket, Ereprijs in overvloed, Melde, Kleefkruid, Heermoes, Komkommerkruid, Melkdistel, Fhacelia, Wikke…… en nog meer. Op gewenste en ongewenste plaatsen.

Ik laat plukken staan en ik haal weg! Sommigen woekeren en er zijn planten met mooie bloemen die ik niet allemaal kán weghalen, want ik houd van bloemen. Ze zijn komen aanwaaien en vonden in mijn tuin een plekje wat geschikt was. Ze trekken bijen en vlinders aan en dat is een must voor het ecologisch gebeuren. Ook op een moestuincomplex! Want ook de groenteplanten hebben bestuiving nodig.

Wat in jouw tuin tevoorschijn komt zeg iets over de samenstelling van de grond, zegt iets over de ontwikkeling daarvan. Veel diversiteit betekent dat de samenstelling van de grond goed is. Waar de vergrassing is aangepakt, komt een nieuwe vegetatie en hoe hard ook de moestuinder die te lijf de gaat, de natuur gaat zijn gang omdat hij zich niet laat leiden door de paar honderd vierkante meter van de hartstochtelijke moestuinder.

Heb jij je perceel graag brandschoon, onkruidvrij? Je schoffelt en maakt de grond los. Zaden die komen aanwaaien, houden daarvan en nestelen in de grond. Het heeft heel vaak niet met de verwilderde tuin van een aangrenzend stuk te maken. De wind brengt de zaden van kilometers mee. Mieren brengen de z.g. mierenbroodjes naar een nieuwe plek, vogels eten bessen enz. en poepen zaden uit, nog een vorm van zaadverspreiding.

Als je meer van dit onkruid wilt weten, kijk dan eens in een boek over wilde planten of surf op internet. Je komt voor aangename en interessante verrassingen te staan. Wellicht heb je iets bij jou staan dat geneeskrachtig is of speciaal vlinders en bijen aantrekt.

We zijn met een groot aantal mensen in ons Volkstuincomplex. Jongeren en ouderen, verschillende mensen ieder met eigen ideeën over tuinieren. Een aantal daarvan zaait en plant en kiest daar een stukje voor uit en willen daar geen troep tussen. Dus wordt hieraan gewerkt en probeer men de natuur te beheersen door ijverig te schoffelen en te wieden. 20190607_101733[1]

Niet iedereen doet dit, wil of kan dit door persoonlijke omstandigheden niet voor elkaar krijgen. Vaak tot grote ergernis van anderen. Maar maak eens een praatje, dan hoor je waarom iemand er lange tijd niet was. Het leven gaat door en dat betekent in dit geval dat buiten onze wereld nog een andere is waar zich héél wat afspeelt.

In wezen is dat makkelijk te verklaren. Een gebied in allemaal percelen verdeeld. De een heeft een groter stuk dan de ander maar de mensen zitten dicht bij elkaar en het stuk grond dat gepacht is. De wind waait; de mieren verspreiden zaden; de vogels poepen zaden uit, kortom de natuur werkt hard om te overleven en heeft daar manieren voor. Die denkt niet in territoria en de paaltjes van de buurman. Vergeet het niet, ons complex is voor de flora en fauna een héél klein stukje uit een groot geheel. Ook al zijn er haagjes, paaltjes met ijzerdraad die iemands territorium aangeven.

Het leeft in onze tuinen. Aangename verrassingen, interessante wendingen, een kleurenpracht in de zomer en gewassen die groeien en zich moeten weren tegen slakken, rupsen, weersomstandigheden enz.

We hoeven er gelukkig niet van te leven. We steken er alle zorg en aandacht in. Dat werk is al fijn om te doen. Het gaat in feite om dat hele groeiproces van in de winter kweken tot laat in de herfst de boel winterklaar maken. Dat geheel is boeiend en vraagt aandacht. Het buiten werken geeft positieve energie of onze tuin nu een wildernis wordt of is. Zolang je de tuin pacht en beheert is dat stukje land iets dat belangrijk voor je is.

20190609_105523[1]Het zegt iets over jezelf, misschien wel hoe je naar de natuur hebt leren kijken, hoe je bent opgegroeid, welke leeftijd je hebt. Het is goed te beseffen dat dit landje slechts minuscuul is en een deel is van een gebied waar vele biotopen aanwezig zijn. Er zijn daarom ook allerlei invloeden die soms aangenaam zijn en soms ook niet.

En denk eraan: als je eerstdaags de aardappelen rooit of weer met een emmer vol aardbeien naar huis gaat en opnieuw inzaait of plant voor het najaar, doe je dat met liefde en zorg en is de cyclus rond of begint weer opnieuw. Met of zonder wilde planten, onkruid of hoe je het noemt. Zolang je vruchten plukt uit je tuin, op welke manier dan ook, is het waardevol om lid van  Volkstuin Vereniging Daalhof te zijn.

Tekst: Ine van Duurling-Ubachs

Een gedachte over “Een moestuin wild, verwilderd of keurig in orde.

  1. Marjan Hermans 2 augustus 2019 — 16:41

    Leuk verhaal Ine, ik ben het helaas niet helemaal eens zoals je het verwoord. Ik zeg altijd niemand hoeft te tuinieren zoals ik dat doe. Maar je zult het toch met me eens zijn dat er ook zeker wat rekening gehouden kan worden met je buren, dat is in de straat en je buurt zo en waarom dan niet in je moestuin?? Ik heb heel lang samen gewerkt met een kruiden vrouw, ja zelfs boeken geschreven, ik weet waar je het over hebt. Ik ben altijd bereid om gegevens die ik weet te delen met mensen, of als mensen om uitleg vragen, dan is het aan hun om er iets mee te doen, maar ook dat moet ieder voor zich weten. Dus kort gezegt ga door met je verhaaltjes, ik vind het leuk van je dat je daar je tijd insteekt. Groet Marjan

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close