Een wandeling over het tuincomplex

Zaterdagmorgen 31 augustus 2019. Het wordt weer een warme dag. Ik ben vóór 9.00 uur op het terrein, want ik wil in alle rust mijn rondje langs de tuinen maken. Ook wil ik de hitte vóór zijn. Een auto rijdt het parkeerplaatsje op en ik zie maar enkelen aan het werk. Die rust is fijn. Het voelt dan alsof ik alleen met de natuur ben en die kan ik nu goed op me laten inwerken.

20190831_093906.jpg

Vandaag gaat de temperatuur boven de 30 graden uitstijgen maar verleden week voelde ik op een vroeg tijdstip dat de Herfst in aantocht is. Een lage zonnestand, een bepaalde stilte in de lucht die mij dan vertelt dat er een rustperiode gaat komen. En als ik mijn ommetje start dan geven de rijpe vruchten aan de bomen, de pluk klare bramen, de wassende pompoenen en de rood kleurende bladeren van de aardbeienplanten mij het antwoord. Om maar niet over de druivenranken te spreken die trots hun rijke zomeroogst tonen, klaar voor de verwerking ervan.

Ík ben achter het verenigingsgebouw gestart en heb de paadjes genomen en heen en weer tot achter door gelopen. Rustig kijkend, genietend van de natuur en gewassen geobserveerd. Geen namen gekoppeld aan de tuintjes. Ik neem waar…

20190831_084930

Het ene perceel is nauwkeurig onderhouden en ingedeeld, het andere bewerkt met andere invalshoeken en dat is boeiend om te zien. De tomaten staan in de kassen die verdeeld staan over het hele terrein en de kweek daarvan gebeurt ook anders. Kleine rassen, grote exemplaren die vol aan de stok hangen. Tuinders die hun dieven eruit halen in meer of mindere mate. Alles groeit en rijpt.

De koolsoorten: Boerenkool, Savooiekool, Spruitkool met of zonder net over hun kruin en wel of niet aangevreten door een rups of slak. Ik kom prachtige, volgroeide bloemkolen tegen. Juweeltjes die vol trots op tafel kunnen worden gezet. Dat is tuindersgeluk!

De Prei, De kleine sprietjes in de grond, wel of niet zelf gezaaid. Er staat heel wat prei op de percelen. Het is ook een groente met veel toepassingen. Daarom volop aanwezig. En dan pompoenen in grote en kleine maten; mooie kleuren kruipen over de grond. Dat wordt smullen!

20190831_092654

Er wordt gewerkt om een goede oogst te krijgen. Ik ontdek jute zakken aan een lijn. Wat zij voor een functie gaan krijgen, weet ik jammer genoeg niet. Ik ontdek allerlei gereedschap, hoekjes met spullen wel of niet goed opgeborgen en de knusse plekjes waar uitgerust wordt.

Dan de planten die zichzelf genesteld hebben. Zich spontaan verbreiden en wel of niet getolereerd worden. Vaak verguisd, maar ook mogen blijven staan. De Guldenroede kom ik overal tegen; naast wijnranken waar ik ze eens ook massaal in het Moezelgebied zag staan. Maar ook hier op ons terrein zien we de plant overal en als ik de literatuur nasla, ontdek ik dat de plant het zowel in kalkrijk als kalkarm gebied goed doet, in een bosrijke omgeving groeit maar ook op hellingen en ruigtes. Het is dus een ware overlever.

20190831_090440

De Latijnse naam is: Solidago virgaurea en de plant is in de Natuurgeneeskunde geen onbekende, want het is een goed middel tegen verschillende kwalen. De naam is afgeleid van het Latijnse woord Solidare wat helen-vastmaken betekent. Ooit ben ik ergens tegengekomen dat de gele bloem ook helend op verdriet werkt. Wees daarom niet te hard voor hem! Hij trekt ook veel insecten aan en deze hebben we nodig.

Boerenwormkruid tref ik ook en deze is in de kruidengeneeskunde eveneens geen onbekende. Zoek het eens op.

Natuurlijk heb ik veel meer gezien en waar ik me steeds over verwonder is hoe sterk de natuur is. Zodra een tuinder niet meer ingrijpt, neemt de natuur het over en gaat zijn eigen verhaal vormen. Het heet woekeren, verwilderen en tussen de mooie tuintjes is het voor de meesten mensen een doorn in het oog.

20190831_093628

Helemaal aan het eind van mijn wandeling en dit verhaal kom ik bij de tuin van de moeder die haar tuin klaar heeft met speeltoestellen voor haar zoontje en die deze zomer een nieuwe baby kreeg. Ik heb haar bijna niet gezien omdat ze eerst hoogzwanger was en daarna haar kraamtijd had. Haar tuin is overwoekerd met Klaver, Zilverschoon (je kunt er écht zilver mee poetsen), Melkdistel, Weegbree (middel tegen brandnetelblaren) en de door ons allen verguisde Akkerdistel. Zij zal in 2020 aan de slag moeten. Haar tuin wacht op haar en haar kinderen, want zeg nou zelf: hoe gezellig en gezond is het om alleen of samen met je kids in je tuin te werken om uiteindelijk je zorgvuldig verbouwde voedsel op tafel te zetten. Wel of niet vergezeld van een prachtig boeket bloemen.

Ine van Duurling-Ubachs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close