Gelukkig heb ik een moestuin!

De wereld in de greep van het Coronavirus. Het is een ernstige kwestie en het wordt bloedserieus genomen. Dat kan niet anders als je alle verhalen hoort. De ziekte laat op vele terreinen diepe sporen na en wij zullen nog een lange tijd bewust zijn en worden gemaakt dat het menens is.

Ik dacht in het begin van het seizoen met spijt eraan dat ik geen aardappelen kon planten dit jaar. De Coloradokever die op ons moestuincomplex een plaag kon veroorzaken moet een halt worden toegeroepen. Er zijn door het bestuur regels opgesteld die ons werden toegezonden en op het prikboord van het verenigingsgebouw is de nodige informatie beschikbaar. Dus geen aardappeloogst dit seizoen en de rest van de nachtschadeachtigen in de broeikast houden.

 Thuis heb ik aardappelplanten in potten staan. Daar groeien geen knollen voor frieten in maar  krieltjes. Heb ik toch wat……

Ík dacht ook in het begin van het seizoen: het is het jaar van de C….. Coloradokever…..Coronacrisis en het laatste woord wordt door jong en oud(eren) uitgesproken. Mijn jongste kleinzoon riep een keer: “Stomme Corona” en rende huilend weg toen hij opa en oma niet goeiendag mocht kussen. Ieder bleef zoveel mogelijk thuis.

De dille staat tussen de tuinbonen tegen de luizen

Ik had mijn moestuin!!  Wat een geluk!

Ik ben dit voorjaar héél vaak gekomen. Ook omdat ik niet naar de sportschool kon. Bewegen moet ik, daarom kan ik mij loslaten in de buitenlucht aan de rand van Daalhof.

Veilig zijn op mijn eigen stukje land. Innerlijk tot rust komen; de ernst van dit virus uren vergeten of in mijn gedachten laten afzwakken. Contact met tuinvrienden: alles op 1 ½ meter afstand. Ieder nam en neemt het serieus en de voorzieningen die het bestuur heeft getroffen zijn weloverwogen getroffen, dus ik voel me safe.

Een lapje grond waar ik mij op loslaat. Waar ik nog altijd hard aan het werk ben om de grassen eruit te krijgen. Ik werk me kapot! Ik ontgin, de spade erin, handfrees, zaaien of planten, water geven en onkruid opnieuw eruit halen. Het geplante goed in de gaten houden, verzorgen, bij zaaien en plannen. Het is een tuintje aan het worden. Geen traditionele, maar gecombineerd met speelse effecten en ook mijn kinderhoek waar de bakken van de kleinkinderen staan.

Ze zijn alle vier mee geweest. Toen de Corona-maatregelen versoepeld werden, heb ik een voor een kleinkind mee laten komen. Leuk nu ze groter worden en ik gerichter met hun in mijn stukje natuur aan het werk kan. Ik laat ze hun gang gaan, leg uit, ze werken mee en we nemen pauze met wat lekkers. Enkele knusse uurtjes samen…

Mijn wereldje in de tuin. …ík ben en denk nog altijd als een natuurgids, dat merk ik: ik verwonder mee nog altijd over de kracht van de natuur. Het onkruid krijgt dan tóch weer een naam en ook al wordt het verwijderd op plaatsten waar ik het niet kan gebruiken en voel ik ergernis omdat het er wéér staat………. Soms laat ik een plukje staan omdat ik het mooi vind of weet dat er medicinale krachten in zitten.

Ik zat onlangs op mijn tuinbankje te mijmeren en hoorde roepen: “Als je daar blijft zitten dan kom je nooit klaar!” Waarop ik antwoordde: “Ik kwam net tot de conclusie dat ik het niet klaarspeel in deze fase al dat onkruid eruit te krijgen”. En ook dacht ik: ik ga me toch niet opjagen, daarvoor ben ik niet hier!

Het lichamelijke werk vind ik heerlijk. Contact met de materie; rondlopen op je plekje, kijken, denken, veranderen en genieten.

Het is een stukje natuur mijn tuin. In de vijvertjes, ik heb er twee, zitten kikkers en salamanders. De Onze Lieveherenbeestjes zijn welkom want die eten mijn luizen op, (op de planten natuurlijk)! Bijen zoemen op de bloemen en langs me heen, de vogels kwetteren, spinnen over de grond, mieren aan het werk …… die dan ook weer schade kunnen aanrichten

Er wordt gewerkt bij VTV Daalhof. Stukjes land die op een enthousiasteling lagen te wachten, zijn opeens kaal of worden bewerkt door nieuwe leden.

Een moestuin hebben is allesbehalve saai, vind ik. Het is een stukje geluk, ook in Coronatijd!    

Tekst en afbeeldingen: Ine van Duurling

Een gedachte over “Gelukkig heb ik een moestuin!

  1. Hoi Ine, wij denken er allemaal denk ik wel hetzelfde over. Het winkelen, en op terrasjes zitten kan ik wel een tijdje missen maar mijn tuintje niet. Heerlijk buiten werken en genieten. Ik zei vanmiddag nog dat we op dit moment ook een groot familie gevoel krijgen op onze vereniging. Het is er heel gezellig. Groetjes Hennie

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close